خانه / اخبار / حصار نیوز:نامه یکی از زنان زندانی سیاسی آزاد شده در همبستگی با گلرخ ایرایی و زنان زندانی سیاسی

حصار نیوز:نامه یکی از زنان زندانی سیاسی آزاد شده در همبستگی با گلرخ ایرایی و زنان زندانی سیاسی

حصار نیوز:نامه یکی از زنان زندانی سیاسی آزاد شده در همبستگی با گلرخ ایرایی و زنان زندانی سیاسی

به گزارش حصار کانون حمایت از فعالان سیاسی و عقیدتی:زهرا سادات ابراهیمی، از شاگردان استاد محمدعلی طاهری پس از  آزادی از خاطرات خود در مورد زندانیان سیاسی و از جمله گلرخ ایرایی می گوید .

متن نامه به اینقرار است:

ششم شهریور سال نود و شش هست من به همراه سه تن از دوستانم که همگی از شاگردان استاد محمدعلی طاهری هستیم به دادسرای مقدس مراجعه کردیم دلیل مراجعه مان به دادسرا این بود که آقای امین ناصری رییس دادسرای مقدس روز قبل یعنی پنجم شهریور به سه تن از دوستان همراهم گفته بود که فردا به دادسرا بیایید تا در مورد پرونده استادتان و دلیل اینکه به اعدام محکوم شده با شما صحبت کنم و ما به همین دلیل راهی دادسرا شدیم غافل از اینکه آقای ناصری برایمان دام پهن کرده و بدون هیچ ملاقاتی دستور بازداشت ما را صادر کردند.

دو تن از دوستانم به نام زهرا شفیعی و ملیکا  کاوندی به سلول انفرادی بند دو الف و من و رها داوودیان به بند نسوان زندان اوین منتقل شدیم.
ساعت حدود شش بعد از ظهر بود خسته و گرسنه بودیم وارد بند شدیم و با استقبال گرم زنانی مواجه شدیم که به جرم انسانیت سالها متحمل حبس بودند آتنا دایمی و نرگس محمدی را دورادور میشناختم و از دیدنشان خوشحال شدم.
زنان آزاده زندانی برایمان چای و غذا آوردند در حال صحبت و آشنایی با همبندیهای جدیدمان بودیم که دیدم دختری جوان و قد بلند در حال مرتب کردن تختهای ما دو نفر است یک لحظه خال کنج لبش رو دیدم و بدون یک لحظه فکر گفتم گلرخ !!!
و برگشت خودش بود گلرخ ایرایی، دختری که به جرم نوشتن یک مقاله منتشر نشده در زندان است.
در مدت ۴۷ روزی که در کنارش بودم مهربانیش را نسبت به همبندیهایش شاهد بودم نمیگویم همچون یک مادر چون از خیلی از ماها کم سن تر بود ، اما همچون یک خواهر، خواهری میکرد.
من در این ۴۷ روز زنی را دیدم مهربان نسبت به همبندیهایش، مقاوم نسبت به شرایط سختی که برایش بوجود آورده بودند، شجاع در برابر زندانبانان و پایدار نسبت به اندیشه هایش.
زنی که تنها آرزویش نجات هموطنانش از زیر یوغ ظلم بود.
زنی که با وجود فشارهای سخت و سنگین زندانبانان نه خمی به ابرو میاورد و نه قدمی پا پس میکشید.
من در مقابل خود ، زنی را دیدم که با وجود دندان درد به بهداری نمیرفت که مبادا به گوش رییس زتدان و یا رییس بهداری برسد که گلرخ درد میکشد و آنان در دل خود خشنود گردند.
گلرخ، آتنا و نرگس زنانی هستند که نه به جرم اندیشه و نه به جرم جاسوسی تنها به جرم وطن پرستی و انسانیت دربندند.

زهرا سادات ابراهیمی

همچنين اينجا را چك كنيد

حصار نیوز: نامه زندانی سیاسی علی معزی به مناسبت شانزدهم آذر، روز دانشجو

حصار نیوز: نامه زندانی سیاسی علی معزی به مناسبت شانزدهم آذر، روز دانشجو به گزارش …

حصار نیوز:نامه سرگشاده زندانیان سیاسی بلوچ، در مورد اعمال شکنجه توسط بازجویان

حصار نیوز:نامه سرگشاده زندانیان سیاسی بلوچ، در مورد اعمال شکنجه توسط بازجویان جمعی از زندانیان …

حصار نيوز : نامه اعتراضى هم بنديان زندانى بلوچ محمد صابر ملك رئيسى به گزارشگر ويژه ملل متحد

حصار نيوز : نامه اعتراضى هم بنديان زندانى بلوچ محمد صابر ملك رئيسى به گزارشگر …

Powered by moviekillers.com